{"id":18634,"date":"2014-01-01T20:51:31","date_gmt":"2014-01-01T19:51:31","guid":{"rendered":"https:\/\/www.gioventurapiemonteisa.net\/2020\/?page_id=18634"},"modified":"2014-01-01T20:51:31","modified_gmt":"2014-01-01T19:51:31","slug":"fonetica-y-grafia-de-la-lengua-piamontesa","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.gioventurapiemonteisa.net\/2020\/?page_id=18634","title":{"rendered":"Fon\u00e9tica y graf\u00eda de la lengua piamontesa"},"content":{"rendered":"<p><span style=\"color: #993300;\"><strong style=\"font-size: 1.17em;\">Vocales<\/strong><\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">La gama de vocales del piamont\u00e9s, comparada con la del castellano, presenta una notable diferencia, sobre todo por su riqueza de sonidos.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">Es la siguiente: <strong>a \u00e9 \u00e8 \u00eb eu i \u00f2 o u<\/strong><\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #ff0000;\"><strong style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">a<\/strong><\/span><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\"> e<\/span><span style=\"color: #ff0000;\"><strong style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\"> i<\/strong><\/span><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\"> \u00ad\u00ad\u2013 Salvo algunas tonalidades locales, se pronuncian como en castellano.<\/span><br \/>\n<span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">Ej. C<strong>a<\/strong> (casa); f<strong>i<\/strong>l (hilo).<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\"><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>\u00e9<\/strong><\/span> y <span style=\"color: #ff0000;\"><strong>\u00e8<\/strong><\/span> \u2013 La vocal <strong>e<\/strong> puede ser cerrada o abierta.<\/span><\/p>\n<p style=\"padding-left: 30px;\"><strong style=\"font-size: 13px;\">\u00e9<\/strong><span style=\"font-size: 13px;\"> cerrada equivale a la e castellana. Se representa con tilde \u00ab <\/span><strong style=\"font-size: 13px;\">\u00a0\u0301<\/strong><span style=\"font-size: 13px;\"> \u00bb\u00a0en las palabras que se deben acentuar ortogr\u00e1ficamente.<\/span><br \/>\n<span style=\"font-size: 13px;\">Ej. disn<strong>\u00e9<\/strong>, m<strong>\u00e9<\/strong>ter (almuerzo, metro).<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify; padding-left: 60px;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">Son generalmente cerradas las <strong>e<\/strong> que son final de s\u00edlaba. Ej. p<strong>e<\/strong>ra (piedra); f<strong>e<\/strong>ra (feria), salvo excepciones que siempre deber\u00e0n indicarse. Ej. T<strong>\u00e8<\/strong>ra (tierra).<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify; padding-left: 30px;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\"><strong>\u00e8<\/strong> abierta sue\u00f1a entre <strong>e<\/strong> y <strong>a<\/strong>. Se representa con tilde \u00ab<strong>\u00a0\u00a0\u0300\u00a0<\/strong>\u00bb\u00a0en las palabras que llevan acento ortogr\u00e1fico. Ej. caf<strong>\u00e8<\/strong>; p<strong>\u00e8<\/strong>ndola (p\u00e9ndulo).<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify; padding-left: 60px;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">Son generalmente abiertas las <strong>e<\/strong> de las s\u00edlabas que terminan en consonante. Ej. p<strong>e<\/strong>nto (peine), s<strong>e<\/strong>n (seno), salvo excepciones que se deber\u00e1n indicar. Ej.: l<strong>\u00e9<\/strong>t (cama).<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\"><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>\u00eb<\/strong><\/span> \u2013 Es una especie de esbozo de vocal, casi como si se fuera a pronunciar una <strong>e<\/strong> y sin emitirla se pasara a la consonante siguiente, que se transforma en d\u00f3ble.<\/span><br \/>\n<span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">Ej. v<strong>\u00eb<\/strong>dde (ver): se pronuncia entre <em>vedde<\/em> y <em>v-dde<\/em>; f<strong>\u00eb<\/strong>rt\u00e9 (frotar): se pronuncia entre <em>fert\u00e9<\/em> y <em>f-rt\u00e9<\/em>.<\/span><br \/>\n<span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">Es de notar que esta vocal tiene muchas variantes locales, pero siempre es un esbozo de vocal, que puede ser <strong>a e i o u eu<\/strong>.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #ff0000;\"><strong style=\"font-size: 13px;\">\u00f2<\/strong><\/span><span style=\"font-size: 13px;\"> \u2013 Es mucho m\u00e1s abierta que la<\/span><strong style=\"font-size: 13px;\"> o<\/strong><span style=\"font-size: 13px;\"> castellana. Lleva siempre tilde \u00ab \u00a0\u0300 \u00bb. Ej. f<strong>\u00f2<\/strong>rt (fuerte)<\/span><span style=\"font-size: 13px;\">; c<\/span><strong style=\"font-size: 13px;\">\u00f2<\/strong><span style=\"font-size: 13px;\">sa; c<\/span><strong style=\"font-size: 13px;\">\u00f2<\/strong><span style=\"font-size: 13px;\">l (cuello).<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\"><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>o<\/strong><\/span> \u2013 Con esta vocal se representa el sonido de la <strong>u<\/strong> castellana. Muy excepcionalmente lleva la tilde \u00ab \u00a0\u0301 \u00bb. Ej. c<strong>o<\/strong>nt\u00e9 (contar); c<strong>o<\/strong>l (ese, aquel); se pronuncian: <em>cunt\u00e9, cul.<\/em><\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\"><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>u<\/strong><\/span> \u2013 El sonido de esta vocal no existe en castellano. Se pronuncia colocando la boca como para pronunciar <strong>u<\/strong>, pero emitiendo una <strong>i<\/strong>. Corresponde a <strong>u<\/strong> francesa o <strong>\u00fc<\/strong> alemana. Se la puede aprender s\u00f3lo escuch\u00e1ndola. Ej.: d<strong>u<\/strong>r (duro); t<strong>u<\/strong>t (todo).<\/span><br \/>\n<span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">N.B. en los diptongos <strong>ua<\/strong>, <strong>ue<\/strong> y <strong>ui<\/strong> se pronuncia como <strong>u<\/strong>.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\"><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>eu<\/strong><\/span> \u2013 Tampoco este sonido existe en castellano. Se pronuncia colocando la boca como para una <strong>o<\/strong>, pero emitiendo una <strong>e<\/strong>. Corresponde a <strong>eu<\/strong> francesa y <strong>\u00f6<\/strong> alemana. Tambi\u00e9n en este caso se la puede aprender s\u00f3lo escuch\u00e1ndola. Ej.: s<strong>eu<\/strong>re (hermana), f<strong>eu<\/strong> (fuego).<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #ffffff;\">.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #993300;\"><strong style=\"font-size: 1.17em;\">Consonantes<\/strong><\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\"><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>b<\/strong><\/span> \u2013 Bilabial fuerte. No se la debe confundir con la <strong>v<\/strong> labiodental (en castellano ambas son bilabiales suaves). No es lo mismo <strong>v<\/strong>ira (vuelta) que <strong>b<\/strong>ira (cerveza) ni <strong>v<\/strong>in (vino) que<strong> b<\/strong>in (bien).<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\"><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>c<\/strong><\/span> \u2013 Delante de <strong>a, \u00f2, o<\/strong> y <strong>u<\/strong>, se pronuncia como en castellano: casa. Ej. <strong>c<\/strong>a (casa); <strong>c<\/strong>ore (correr); <strong>c<\/strong>an (perro).<\/span><br \/>\n<span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">Delante de <strong>e<\/strong> y de<strong> i<\/strong> sue\u00f1a como la <strong>ch<\/strong> castellana. Lo mismo al final de s\u00edlaba cuando es doble. Ej. <strong>ci<\/strong>\u00f2 (clavo) se pronuncia <em>cho<\/em>; mar<strong>c<\/strong>\u00e9 (caminar) se pronuncia <em>march\u00e9<\/em>; bir\u00f2<strong>cc<\/strong> (carro) se pronuncia <em>bir\u00f2ch<\/em>.<\/span><br \/>\n<span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">N.B. <strong>s-ci<\/strong> y <strong>s-ce<\/strong>, como <strong>s-c<\/strong>iair\u00e9 (ver) y ra<strong>s-c<\/strong>\u00e9 (rascar).<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\"><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>ch<\/strong><\/span> \u2013 Se usa para representar el sonido <strong>k<\/strong> delante de <strong>e<\/strong>, de <strong>i<\/strong> y al final de palabra: <strong>ch<\/strong>e (que); <strong>ch<\/strong>i (quien) y pr\u00e0ti<strong>ch<\/strong> (practico) suenan <em>que, qui<\/em> y <em>pr\u00e0tic<\/em>.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\"><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>g<\/strong> <\/span>\u2013 Delante de <strong>a, \u00f2, o<\/strong> y <strong>u<\/strong>, se pronuncia como en castellano <em>garganta<\/em> (algo m\u00e1s dura). Ej. <strong>g<\/strong>al (gallo).<\/span><br \/>\n<span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">El mismo sonido delante de <strong>e<\/strong> y de<strong> i<\/strong> y al final de palabra, se representa con el grupo <strong>gh<\/strong>. Ej. ne<strong>gh<\/strong>\u00e9 (negar), <strong>gh<\/strong>isa (ghisa); la<strong>gh<\/strong> (lago).<\/span><br \/>\n<span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">Delante de <strong>e<\/strong> y de <strong>i<\/strong> y doble al final de palabra, se pronuncia como la <em>ye<\/em> o <em>elle<\/em> argentinas de yuyo o calle. Ej. <strong>gi<\/strong>aca (chaqueta); <strong>g<\/strong>est (gesto); ra<strong>gg<\/strong> (ruyo).<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify; padding-left: 30px;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\"><strong>gue<\/strong> y <strong>gui<\/strong> pronuncian <em>g\u00fce &#8211; g\u00fci<\/em>. Ej. <strong>gu\u00e8<\/strong>ra (guerra); <strong>gui<\/strong>da (guia).<\/span><br \/>\n<span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\"><strong>gn<\/strong> se pronuncia como <strong>\u00f1<\/strong>. Ej. <strong>gn<\/strong>un (\u00f1adie); su<strong>gn<\/strong>\u00e9 (so\u00f1ar).<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\"><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>j<\/strong><\/span> \u2013 Se pronuncia como la <em>ye<\/em> espa\u00f1ola (en Argentina s\u00f3lo en rey, soy, buey). Ej. ta<strong>j<\/strong>, ta<strong>j<\/strong>\u00e9 (corte, cortar) se pronuncian <em>tay, tay-\u00e9<\/em>.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\"><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>n<\/strong><\/span> \u2013 Se pronuncia como en castellano. Pero al final de s\u00edlaba si no es doble se nasaliza un poco. Ej. \u00a0pa<strong>n<\/strong> (pan); pa<strong>nn<\/strong> (pano).<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify; padding-left: 30px;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">La n separada de la vocal siguiente por un guion, se pronuncia separando la vocal precedente de la siguiente y emitiendo un sonido nasal (algo as\u00ed como <strong>ng<\/strong> alem\u00e1n de fangen, singen) es un sonido que hay que escuchar. Ej. Argenti<strong>n-<\/strong>a, so<strong>n-<\/strong>o (sue\u00f1an), lu<strong>n-<\/strong>a (luna), ve<strong>n-<\/strong>e (venir).<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\"><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>q<\/strong><\/span>\u00a0\u2013\u00a0<strong>qua, que, qui<\/strong> se pronuncian c<em>ua, cue, cui<\/em>. Ej. <strong>qua<\/strong>nd (cuando), tran<strong>qui<\/strong>l (tranquilo).<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\"><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>s<\/strong><\/span> \u2013 Tiene dos sonidos.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify; padding-left: 30px;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">Cuando est\u00e1 al principio de una palabra o de una s\u00edlaba precedida por una consonante y cuando es doble entre dos vocales o al final de una palabra, sue\u00f1a como en castellano. Ej. <strong>s<\/strong>en<strong>s<\/strong>a (sin); f\u00f2r<strong>s<\/strong>a (fuerza); la<strong>ss<\/strong>\u00e9 (dejar); ro<strong>ss<\/strong> (rojo); pa<strong>ss<\/strong> (paso).<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify; padding-left: 30px;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">Cuando est\u00e1 entre dos vocales o simple al final de palabra tiene un sonido que es com\u00fan a la mayor\u00eda de las lenguas neolatinas. Es una especie de zumbido, a mitad de camino entre la <em>ese<\/em> y la <em>ye<\/em> argentinas. Ej. cheu<strong>s<\/strong>e (cocer); vo<strong>s<\/strong> (voz).<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify; padding-left: 30px;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\"><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>z<\/strong> <\/span>\u2013 Este mismo sonido tiene la<strong> z<\/strong>.: Ej. <strong>z<\/strong>an<strong>z<\/strong>iva (enc\u00eda); mon<strong>z<\/strong>e (orde\u00f1ar); d<strong>z<\/strong>ora (arriba).<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\"><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>v<\/strong><\/span> \u2013 Aparte de lo que se ha dicho al hablar de la <em>be<\/em>, o sea que esta consonante se debe pronunciar labiodental, colocando el labio inferior contra los dientes superiores. Ej. <strong>v<\/strong>esta (vestido) ; <strong>v<\/strong>n\u00ec (venir); ga<strong>v<\/strong>\u00e9 (sacar). <\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify; padding-left: 30px;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">Es de notar que \u00e9sta se transforma en una especie de <strong>w<\/strong> inglesa, en los siguientes casos.<\/span><br \/>\n<span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">&#8211; Al final de palabra, despu\u00e9s de vocal acentuada. Ej. lu<strong>v<\/strong> (lobo); bra<strong>v<\/strong> (bueno); eu<strong>v<\/strong> (huevo).<\/span><br \/>\n<span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">N.B. cuando est\u00e1 al final de una palabra pero no sigue a una vocal acentuada se pronuncia normalmente. Ej. ser<strong>v<\/strong> (sirve); b\u00e8i<strong>v<\/strong> (bebe).<\/span><br \/>\n<span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">&#8211; Cuando est\u00e1 entre dos vocales simples, de las cuales una es <strong>o<\/strong> o <strong>u<\/strong>. Ej. tr<strong>avo<\/strong>nde (tragar); n<strong>ovo<\/strong>d (nieto o sobrino), <strong>avu<\/strong>ss (agudo).<\/span><br \/>\n<span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">N.B. cuando no se trata de vocales simples, conserva su sonido. Ej. i do<strong>v<\/strong>\u00eca (deb\u00eda); i b\u00e8i<strong>v<\/strong>o (bebo).<\/span><br \/>\n<span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">&#8211; Cuando cierra una s\u00edlaba, delante de una consonante dental, que no sea <strong>r<\/strong>. Ej. ga<strong>vt<\/strong>e (qu\u00edtate); da<strong>vz<\/strong>in (cerca).<\/span><br \/>\n<span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">No as\u00ed si est\u00e1 delante de r: do<strong>v<\/strong>r\u00e9 (usar), a<strong>v<\/strong>r\u00eca.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify; padding-left: 30px;\"><span style=\"color: #ffffff;\">.<\/span><\/p>\n<p><strong style=\"line-height: 19px; font-size: 1.17em;\"><span style=\"color: #993300;\">Acentuaci\u00f3n<\/span><\/strong><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px; text-align: justify;\">\u00a0<\/span><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px; text-align: justify;\">\u00a0<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">El piamont\u00e9s usa dos tildes: <\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify; padding-left: 120px;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">el agudo \u00ab <\/span><strong style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">\u00a0\u0301<\/strong><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\"> \u00bb para las vocales cerradas<\/span><br \/>\n<span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">y el grave \u00ab <\/span><strong style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">\u00a0\u0300<\/strong><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\"> \u00bb para las vocales abiertas.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">Llevan tilde:<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">&#8211; las palabras agudas terminadas en vocal. Ej. caf<strong>\u00e8<\/strong>, cat<strong>\u00e9<\/strong>, sof<strong>\u00e0<\/strong>, palt<strong>\u00f2<\/strong>, bat<strong>\u00f9<\/strong>.<\/span><br \/>\n<span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">&#8211; las graves terminadas en consonante. Ej. qu<strong>\u00e0<\/strong>der, m<strong>\u00e9<\/strong>ter.<\/span><br \/>\n<span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">&#8211; todas las esdr\u00fajulas. Ej. p<strong>\u00e8<\/strong>ndola, r<strong>\u00e9<\/strong>gola.<\/span><br \/>\n<span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">&#8211; todos los diptongos cuya primera vocal sea la fuerte. Ej. f<strong>\u00e0i<\/strong>t, noi<strong>\u00e0u<\/strong>tri, piemont<strong>\u00e8i<\/strong>s, s<strong>\u00f9i<\/strong>t.<\/span><br \/>\n<span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">&#8211; en las palabras en que la vocal acentuada tiene una abertura diferente de la normal: Ej. l<strong>\u00e9<\/strong>t, t<strong>\u00e8<\/strong>ra, gu<strong>\u00e8<\/strong>ra.<\/span><br \/>\n<span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px;\">&#8211; en algunos casos de palabras de id\u00e9ntica escritura, para diferenciarlas.<\/span><span style=\"color: #ffffff; font-size: 13px; line-height: 19px;\">.<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px; color: #808080;\">P. Orlando Gaido<\/span><br \/>\n<span style=\"font-size: 13px; line-height: 19px; color: #808080;\"> (Piemont\u00e8is Ancheuj N. 82, 10.1989)<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Vocales La gama de vocales del piamont\u00e9s, comparada con la del castellano, presenta una notable diferencia, sobre todo por su riqueza de sonidos. Es la siguiente: &hellip;<\/p>\n<p class=\"read-more\"> <a class=\"\" href=\"https:\/\/www.gioventurapiemonteisa.net\/2020\/?page_id=18634\"> <span class=\"screen-reader-text\">Fon\u00e9tica y graf\u00eda de la lengua piamontesa<\/span> Leggi tutto \u00bb<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-18634","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.gioventurapiemonteisa.net\/2020\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/18634","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.gioventurapiemonteisa.net\/2020\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.gioventurapiemonteisa.net\/2020\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.gioventurapiemonteisa.net\/2020\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.gioventurapiemonteisa.net\/2020\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=18634"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.gioventurapiemonteisa.net\/2020\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/18634\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.gioventurapiemonteisa.net\/2020\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=18634"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}