Tavo Burat (1932-2009)

en français

A l’era nassù a Stezà/Stezzano (Bèrghem) ai 22 ëd mai dël 1932 ëd famija piemontèisa ‘d Biela e a l’era laureasse  a l’Università ‘d Milan an sël «Drit pùblich dël Canton dij Grison» (tesi publicà a Milan dël 1957).
Dël 1961 a l’ha fondà con Pinin Pacòt l’Escolo dóu Po (për la dësfèisa dël provensal e dël francoprovensal ëd le region alpin-e). Dël 1964, a Tolosa, a l’ha partessipà a la formassion ëd l’A.I.D.L.C.M. (Association internationale pour la défense des langues et des cultures menacées), dont a l’é stàit sèmper ël segretari për la Repùblica italian-a.
Autor ëd vàire sagi an lenga piemontèisa an sla stòria dla lenga, la microstòria e an sle tradission, con n’atension tuta particolar për la sivilisassion alpin-a.
Dotor an drit, professor ëd fransèis a Biela, anté ch’a l’é ‘dcò consacrasse a n’atività giornalìstica sostnùa. Diretor ëd l’Alp (dal 1974), ëd La Slòira, Sa Repubblica Sarda, diretor responsàbil ëd Coumboscuro; a l’ha dirigiù ‘dcò Arc (Ùdin), Su Populu Sardu, e doi periòdich ëd la minoransa albanèisa d’Ururi (Molise); fiduciari dl’Opera Nomadi (për la goerna dij sìngher e la valorisassion ëd soa coltura) a Biela; coordinator dël Centro Studi Dolciniani, sòcio fondator dël Centro Studi Piemontesi / Ca dë Studi Piemontèis, sòcio fondator dël Consej federativ ëd la Resistèisa bielèisa.

► 18 dë dzèmber 2009 – Tavo Burat antra ij Grand ëd Piemont


Ël pi giovo dij confrère ëd Pinin Pacòt ant la «Companìa», a la scòla dij Brandé, për mej travajé a la difèisa dla lenga piemontèisa, a l’é fasse poeta: «Mi i l’avrìa mai sugname ‘d vers/ s’i fussa nen stàit cissà/ cimentà/ brusà/ da la passion për mia lenga» («Òm da bòsch»).
Poeta soasì, ràir, ëd passion e ‘d bataja, ma squisì sempe, a l’ha publicà an piemontèis quat plachëlte (parèj quasi con gena a ciamava sò liber ëd poesìa) ‘d vers: «Prusse mulinere» (Roma, 1959), «Finagi» (Turin, 1979), «Menhir» (Mondvì, 1992) con Albert Maquet, «Dal creus dël temp/ D’å fond dë timps» (Bruxelles, 1992), «Ciri vacior/Bird watching» (Ivreja, 2007). Tuta l’euvra a l’é peui stàita radunà ansema ant l’edission «Poesìe» dla Ca dë Studi Piemontèis dël 2008, con n’achit ëd Sergio M. Gilardino. Soe poesìe a son comprèise ant le pi amportante antologìe. (…) An piemontèis (o bilengh) a l’ha publicà «L’an-ca da fé/La ca dël feu» (con Giorgio Lozia, Biela, 1989) e «Lassomse nen tajé la lenga» (Biela, 2005). Dël 2006 a l’ha arseivù la «Midaja al mérit dël Pressident ëd la Repùblica Sloven-a» për soa assion a prò dle minoranse lenghìstiche an Europa.
A front àuta a l’ha combatù la bon-a bataja për la lenga piemontèisa e për tute le lenghe cite dël mond fin-a l’ultima soa giornà ‘l 18 dë dzèmber dël 2009. «Alègher! Al bon-e, brava Gent! Av saluta Tavo Burat».

Albina Malerba


Na contrà për Tavo Burat

La stòria dël «Gran Fumé a l’aramé»
 La lus dël chinché
Òm da bòsch

Mila agn ëd Literatura Piemontèisa

Powered by WordPress | Deadline Theme : An Awesem design by Orman