Giovanna Giuglard Richetto. «L’ùltim montagnin»

L’ùltim montagnin
Giovanna Giuglard Richetto

 
La neuit magon-a dzora a la Valsusa
le grange veuide a scoto ij sò lament…
pa na candèila ‘nvisca o ‘n lum ch’a lusa,
lë scur a giassa fin-a ‘l fià dël vent.
 
‘Cò mi i rabelo costa gròssa pen-a
sforsand la ment e ‘l pass anvers ël pian…
na fòrsa crùa quasi ‘m ancaden-a,
l’arciam dij vej dëstorna ‘l mè doman.

Sai pro che giù a foson-a mach la sagna
concet, moral, amor a son faussià…
ma ‘m sento sol… e ‘t lasso mia montagna
con tut ch’i l’abia l’ànima crussià.

Piemontèis Ancheuj | N. 205 – Fërvé 2000

 Mila agn ëd Literatura Piemontèisa

Powered by WordPress | Deadline Theme : An Awesem design by Orman