Armand Motura (1905-1976)

Armand Motura
(1905-1976) 

Nà a Turin ai 22 d’aost dël 1905 Motura a l’é, con Pinin Pacòt e d’àutri poeta e scritor piemontèis, fondator ëd la Companìa dij Brandé.
La poesia ‘d Motura a l’é na làuda d’amor a la natura, a soa Gent, a soa Patria cita: ël Piemont.
A l’é dël 1947 sò prim liber ëd poesìe: Reuse rosse (Ed. La Piemontèisa); a seguiran, a l’ansëgna dij Brandé, Paisagi ’d Val Susa (1949), La Patria cita (1959), E adess, pòvr òm (1969) Vita, stòria bela, stampà dël 1973 dal Centro Studi Piemontèis ëd Turin.
Armando Mottura a l’é ‘dcò stàit autor ëd teatro. Soe a son le comedie Nòsse dë stèile, Roussot, L’amor dij giovo, Viva la sposa, E la roa a l’è ancantasse (1948), Pòvri cit (1950), Un colp ëd sol (1952), Creature, Peul sempre desse (1955), La létera a maman, Girò fantasìa.

Armando Mottura a l’é mancà a Turin ai 29 d’otóber dël 1976. A des ani da soa dëspartìa la Ca dë Studi “Pinin Pacòt” a l’ha arcordalo stampand na sernia ‘d poesìe dal tìtol Le Rime d’Oulx.

Remo Bertodat 
Piemontèis Ancheuj n. 79/80, 7/8 1989


«… drit an pé a lese na poesìa ant na vijà, o setà a na taulada d’amis a dëscore ‘d coltura e polìtica regional. E, franch soa manera ‘d comuniché con ël pùblich e ‘d feje rivé soa poesìa, a l’ha fàit, për na gròssa pëssià d’agn, con Dumini Badalin, na longa “bela stagion” ëd le vijà dij Brandé».

«… Ël Nòst a s-ciairava ant le montagne la pì bela espression dël Piemont, e pì che tut cole dla Val Susa, andoa chiel a passava ij di sensa angagi, amprendend a «vorèj-je bin a le montagne». 
Giusta an cola val a sentìa bate un dij cheur pì viv ëd soa e nòsta tèra…».

«La piemonteisità ‘d nòst Motura a l’é assè tradissional, coma la religion dla ca e dël travaj, sensa gran vòj an sij brich ëd la divossion tìpica d’àutri autor, ma anreisà ant soa idèja ancreusa dël “vorèisse bin”, ant un sentiment ch’a l’é religios për da bon quand ch’a riva a tuta l’umanità…».

«… Cost sens ancreus dël bin, ëd lë sté ansema da frej, dla soferensa che a l’é pì che un weltschmerz estetisant, a maduro già da j’agn ëd la gioventù ‘d Motura, për dventé peui, an manera fòrta, drùa e fin-a, i dirìa, violenta, sò braj anmagonà dë E adess pòvr òm…? andova ‘l dëscors a va decis an sël social sensa, con sòn, scade ant ël «manifest» o proclama da bon pat».

Giusep Gorìa | Musicalbrandé n. 114, Giugn 1987

.
«La vita d’Armando Mottura a l’é tuta na vita ‘d poesìa. […] E costa a l’é poesìa, natural, frësca e vivùa, sensa tante inùtile complicassion e sutiliësse, sensa alienassion malavie e s-centrà. Montà diretament dal cheur ai làver, coma na paròla d’amor, coma na confidensa a n’amis, coma un comand an sël camp ëd bataja». 
Pinin Pacòt

Da lese: Armando Mottura, Teatro, edizione critica delle commedie, a cura di Dario Pasero, Premessa di Giovanni Moretti. Torino, Centro Studi Piemontesi/Ca dë Studi Piemontèis 2009.

.

Mila agn ëd Literatura Piemontèisa

Powered by WordPress | Deadline Theme : An Awesem design by Orman