Armand Motura. «Sant Piemont»

Sant Piemont
Armand Motura

.

Òh Sant Piemont! Mia Tèra, mare santa,
l’amor për ti a l’é un feu pa mai dëstiss,
ant ël tò cel una vos fòrta a canta
la làuda granda, a ti, mè bel pais.
 
Òh Sant Piemont!
 
Mi ‘m chin-o dnans a tò cél ch’a l’é mai pasi,
e ansima a la toa tèra benedìa
im buto an ginojon e peui adasi
basso la testa, e pòso la mia orija
a scoté la paròla dij mè vej
ch’a deurmo ant la toa tèra benedìa.
 
Òh Sant Piemont, a l’era gent onesta,
gent ch’a marciava drit an pas e an guèra,
sempe seren-a ‘nt ij di ‘d deul e ‘d festa,
gent ëd tua tèra, che adess as fà toa tèra!
 
Òh Sant Piemont, ant le giornà ‘d maleur
mi prego ti: fà nen cambié nòstr cheur;
che tuti ij nà ‘n toa tèra as sento frej
e a dòvro toa parlada con orgheuj.
 
Òh Sant Piemont! ti fane degn dij vej.
Òh Sant Piemont; parèj fà ij nòstri fieuj.
 

Le Rime d’Oulx, 1987

 Armand Motura 


 Mila agn ëd Literatura Piemontèisa
Cheur Piemontèis

Powered by WordPress | Deadline Theme : An Awesem design by Orman